Në prag të Ditës Ndërkombëtare të Gruas, Qendrat për Mbështetjen e Familjes kujdestare synojnë të festojnë arritjet e grave dhe vajzave që kanë kaluar sfida të mëdha në jetën e tyre për t’u bërë versionet e tyre më të forta të vetvetes.

Me këtë rast bisedojmë me Ana Pancevën, kryetare e Qendrës për Mbështetjen e Familjeve Birësuese 11 Tetor.
1.Sipas jush, vajzat në përkujdesje kanë mundësi të barabarta me djemtë?
Ana Panceva: Tendenca dhe pritshmëritë e secilit prej nesh duhet të jetë arritja e barazisë gjinore në të gjitha segmentet e shoqërisë. Pra, mund të them me siguri, kur bëhet fjalë për vajzat dhe djemtë në kujdes, se ka akses të barabartë dhe mundësi të barabarta. Duhet dhe është synimi ynë të ndryshojmë jetë, qëndrime dhe të menduar, të dalim nga rrethi i seksit më të fortë dhe më të butë. Ne punojmë çdo ditë me familjet kujdestare në drejtim të ndërgjegjësimit për stereotipat dhe paragjykimet që janë pjesë e pashmangshme e shoqërisë sonë, në drejtim të pranimit të barabartë, aksesit të barabartë dhe mundësive të barabarta për çdo vajzë dhe djalë, në mënyrë të pavarur.
2.Ju jeni kryetar i Qendrës për Mbështetjen e Familjeve Birësuese më 11 tetor. Si është të jesh grua drejtuese e një qendre, e cila ka një detyrë shumë të përgjegjshme?
Ana Panceva: Jam dakord që është një punë shumë e përgjegjshme, por edhe një punë që të plotëson dhe të bën krenar. Për mua, një lider është një person që është gjithmonë pranë atyre që kanë nevojë dhe për këtë arsye unë drejtohem prej saj në punën time të përditshme. Unë jam gjithmonë i gatshëm të jap këshillat më të mira, mbështetjen ose kohën time, kudo dhe për të gjithë si kolegë, kujdestarë, fëmijë në kujdes, por edhe për nevojat dhe dëshirat e njerëzve të mi të dashur, ndaj do të kthehem në faktin se kjo është ajo që e bën këtë punë një punë të përgjegjshme. Në përvojën time të deritanishme jetësore dhe të punës kam performuar gjithmonë me shumë përkushtim, vetëmohim, këmbëngulje, guxim dhe e gjithë kjo është frymëzim për shumë femra të tjera që më rrethojnë. Çdo ditë përballem me sfida të ndryshme dhe qëndroj drejt para tyre, vazhdimisht përpiqem të inkurajoj njerëzit rreth meje, të punojnë me veten, të ndryshojnë, ndaj përvojën time me të tjerët dhe e gjithë kjo kontribuon në forcimin e pozitave të grave në të përgjithshme.
3.Cila mendoni se është arsyeja pse ka më shumë femra kujdestare sesa meshkuj?
Ana Pançeva: Po, femrat janë të përfaqësuara më shumë si bartëse të familjeve kujdestare, por nuk duhet lënë pas dore fakti që së fundmi në këtë punë humanitare janë përfshirë edhe meshkujt. Si një shoqëri ku ende ekziston besimi se gruaja është ajo që si nënë, bashkëshorte, ka detyrimin të kujdeset për shtëpinë dhe fëmijët në familje, kjo është arsyeja që në shumicën e rasteve gruaja. është bartës i familjes kujdestare. Kryesisht gratë janë ato që janë amvise dhe janë më pak të përfshira në tregun e punës, ndaj edhe kjo mund të përmendet si arsye.
Por nuk duhet të harrojmë edhe arsye të tjera më domethënëse për mua, pse gratë janë më të shumta si kujdestare, të cilat rrjedhin nga ajo që një grua sjell me vete, domethënë guximi, këmbëngulja, ndjeshmëria, përgjegjësia, pjekuria, përshtatshmëria, gratë janë më pak egoiste se burrat. dhe shumë karakteristika të tjera që i dallojnë gratë.
4.A ka ndonjë ndryshim në kujdesin ndaj burrave apo grave?
Ana Panceva: Duke ndjekur cilësinë e kujdesit të përditshëm nga familjet kujdestare për përfituesit e akomoduar, nuk mund të konstatojmë se ka dallim në kujdesin e ofruar, pavarësisht nëse familja pritëse është burrë apo grua. Ata e kryejnë këtë funksion fisnik së bashku, me mbështetje e mirëkuptim të ndërsjellë dhe role të ndara qartë. Në këtë, natyrisht, ata marrin shumë ndihmë nga ne, të cilët gjithmonë janë të fokusuar në mbështetjen, këshillimin dhe forcimin e kompetencave të tyre si familje kujdestare. Mbështetja u drejtohet të gjithë anëtarëve të një familjeje kujdestare me qëllim të përballimit më të lehtë të të gjitha sfidave të mundshme dhe ofrimit të kujdesit cilësor për përfituesit e akomoduar.
5.Çfarë doni t’u thoni kandidatëve të mundshëm, atyre që hezitojnë të përfshihen në kujdestarinë si profesion?
Ana Panceva: Familja është qendra e botës për secilin prej nesh. Që nga lindja i jep fëmijës një ndjenjë identiteti, përkatësie dhe lidhjeje. Por fatkeqësisht jemi dëshmitarë se shumë fëmijë nuk e kanë apo e humbin ambientin familjar në të cilin mund të ndjejmë vetëm dashuri, siguri dhe mbështetje.
Për këtë qëllim, që çdo fëmijë të ketë dashuri, ngrohtësi, siguri, siguri, mbështetje, të gjithë ju familjet kujdestare të tanishme dhe të ardhshme jeni këtu. Kujdestari kujdeset që fëmijët të jetojnë në një mjedis të sigurt, stimulues, një mjedis plot dashuri, ngrohtësi, kur nuk e marrin atë në familjen biologjike.
Të ndihmosh fëmijët që kanë humbur familjen për çfarëdo arsye dhe kështu kanë përjetuar një humbje të madhe, është vlera më njerëzore. Ndaj ju ftoj të mendoni që secili prej jush të gjejë dhe zgjojë tek vetja anën humane, të cilën jam i bindur se e kemi, siç dëshmohet nga numri i familjeve kujdestare.
Le të japim një dorë dhe të ndryshojmë jetën e fëmijëve që kanë nevojë për ne.

